Wielkanoc

Niech światło Chrystusa Zmartwychwstałego 

rozproszy ciemności naszych serc i umysłów.

Zdrowych, radosnych, 

pełnych ciepła i miłości 

Świąt Wielkanocnych:)

Stroik

Z różnych różności powstał bardzo kolorowy stroik wielkanocny, taki bardziej na parapet okienny, półkę lub na mały stolik.

Do kompletu powstała cekinowa kurka.

Na koniec piękna wiosenna przyroda z mojego podwórka.

Wymianka Muffinkowa

Zapisałam się na Wymiankę z okazji Dnia Muffinki

Ja przygotowałam prezent dla Ani.

Prezent dla mnie przyleciał od Agnieszki.

 Bardzo dziękuje za miłą zabawę:)

Pierwszy dzień wiosny

Jak miło, nareszcie można powiedzieć, że jest- WIOSNA. Wszędzie zaczyna być kolorowo.

Idzie piękna pani
z jasnymi włosami.
W zielonej sukience,
wyszytej kwiatami.

Idzie, uderza witką
wierzbową z baziami.
Pokrywa się wszystko
młodymi listkami.

Zrobiłam też komplecik-zawieszkę serduszko i zakładkę.

A do kompletu przepiśnik.

Wymianka z motylem

Brałam udział w wymiance z motylem, która zorganizowała Lidzia
Ja otrzymałam prezent od Bożenki.

Swój prezent wysłałam do Lidzi.

Bardzo dziękuję za miłą zabawę:)
Może dzięki temu szybciej zagości ciepła i kolorowa wiosna🌺🌻🌼

Tłusty czwartek

Kończymy powoli czas zabaw czyli karnawał. Dzisiaj Tłusty Czwartek. Kiedyś mogłam pochłonąć całą tacę takich pączusi, dzisiaj ... hm...też zjem kilka i na długo mi to wystarczy.
Wszędzie królują pączki. W mojej pracy również w klasach dzieci obdarowywane są nimi.Ale pączek podany pięknie smakuje zupełnie inaczej.
Mały, papierowy, srebrny talerzyk w gwiazdki.

Zielona korona z koniczynek-przecież idzie wiosna:)

I oczywiście w takim "gniazdku" pączuś.

Aż szkoda jeść;)

Jednak najlepiej smakują mi pączki mojej mamy-ciężkie, mega słodkie, każdy w innym kształcie,robione raz w roku dla całej rodziny.

A od jutra odchudzanko.

Spotkanie

Ostatnio nic mi się nie chce. Wracam z pracy i ... najchętniej zaszyłabym się w ciepłych pieleszach. Miejska Biblioteka w moim mieście organizowała spotkanie z ciekawym człowiekiem. Owszem lubię pływać i żeglować, ale za bardzo nie chciało mi się wyjść z domu. 

Z perspektywy czasu mogę stwierdzić, że były to najbardziej owocnie spędzone godziny.

Sala wypełniona po brzegi, ludzie nawet na korytarzu stali, a pan Doba, bo o nim mowa... okazał się wspaniałym gawędziarzem, pełnym życia i humoru człowiekiem. Dzięki jego opowieściom i prezentacjom otworzył się przepiękny świat. Jednak spełnianie swoich pasji to nie tylko kolorowy sen, ale również ciężka praca, poświęcenie  i niebezpieczeństwa.

Mottem prezentacji były słowa "Niemożliwe nie istmie". 

Na koniec mam nadzieje, że już ostatnie podrygi zimy.

 Wschód słońca na lekko oszronionej szybie na klatce schodowej.

I lekko zmarznięte miechunki.